کد مطلب: 90843
 
زنگنه در اندیشه تکمیل کارهای ناتمام است
پارلمان، گذرگاه آسان شیخ الوزرا
 
عملکرد سه وزیر کابینه یازدهم در چهار سال گذشته به گونه ای بوده که در هر نظرسنجی جزو موفق ترین وزرای کابینه بوده اند و در حال حاضر، بیشترین رای اعتماد مجلس برای آنها پیشبینی می شود : محمدجواد ظریف، حسن قاضی زاده هاشمی و بیژن زنگنه.
تاریخ انتشار : سه شنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۵۱
عملکرد سه وزیر کابینه یازدهم در چهار سال گذشته به گونه ای بوده که در هر نظرسنجی جزو موفق ترین وزرای کابینه بوده اند و در حال حاضر، بیشترین رای اعتماد مجلس برای آنها پیشبینی می شود : محمدجواد ظریف، حسن قاضی زاده هاشمی و بیژن زنگنه.
به گزارش نکونیوز، بیژن زنگنه در شرایطی به عنوان وزیر پیشنهادی نفت به مجلس معرفی شده که پیشبینی می شود نه صرفا به دلیل مجلسی همراه تر از مجلس قبل با دولت، بلکه به دلیل عملکردش در چهار سال اخیر، بتواند با رای بالاتر از دوره قبل، سکاندار وزارت نفت شود.
اگرچه عملکرد زنگنه در چهار سال گذشته، همانند هر عضو دیگر کابینه و شخص رییس جمهور دارای نقاط ضعفی هم هست که نیاز به اصلاح دارد، اما کارنامه زنگنه در وزارت نفت در چهار سال اخیر به گونه ای بوده که وزن سنگینی به آن می دهد و همین کارنامه عملکرد است که موجب شده روحانی نتواند فرد دیگری را به عنوان وزیر نفت به مجلس معرفی کند چراکه تکمیل کارهای ناتمام نفت، تجربه زنگنه را می طلبد. هرچند چاشنی جوانی باید این بار پررنگتر از قبل در معاونان و مدیران وزارت نفت تزریق شود.
اگر به عملکرد چهار سال اخیر زنگنه بپردازیم، شاید نخستین اقدام مهم زنگنه، اولویت بندی پروژه های نفت و گاز بویژه پارس جنوبی بود که در دوران تحریم، علیرغم موانع مالی و تکنولوژیک فراوان، توسط دولت وقت با تبلیغات فراوان، همزمان جلو می رفت، اما کمبودهای مالی و فنی که امکان پشتیبانی از کل این پروژه ها را به صورت همزمان امکانپذیر نمی ساخت، موجب شد اغلب آنها نیمه کاره بماند و معدود پروژه های افتتاح شده هم در آن دوران، نیمه کاره افتتاح شوند. نه فقط پروژه های غیرعملی و رویایی ۳۵ ماهه در زمان مقرر به بهره برداری نرسید، بلکه پروژه های ۴۸ ماهه و۵۲ ماهه قبل از آن هم به ۱۰۰ ماه نزدیک شد تا نشاندهنده ضعف دولت وقت و مدیرانش در اولویت بندی پروژه ها بر مبنای امکانات کشور باشد. زنگنه، در گام نخست پروژه ها را اولویت بندی کرد تا آن دسته از طرح هایی که پیشرفت بیشتری دارند در اولویت قرار گیرند. چراکه هنوز تحریم پابرجا بود و باید امکانات تقسیم می شد. هرچند به نظر می رسد مجموعه دولت قبل، در پیشبینی زمان لغو تحریمها دارای اشتباه محاسباتی شد و تحریمها، دیرتر از آنچه پیشبینی می شد لغو شد. اما اولویت بندی پروژه ها اقدام مهمی در آن وانفسای گره خوردگی آنها در بی پولی و تحریم بود.
دو گام بعدی زنگنه پس از لغو تحریمها برداشته شد. از یک سو، در پی تصویب قراردادهای جدید نفتی بود که ابتدا IPC نام داشت و بعد از سوی وزیر، نام قراردادهای بیع متقابل تکامل یافته نام گرفت. از سویی دیگر، زنگنه به دنبال افزایش تولید نفت ایران و بازگشت قدرتمندانه به بازارهای جهانی نفت بود. قراردادهای نفتی با اما و اگرها و موانع فراوان مواجه شد و سرانجام به تصویب رسید. امضای تفاهمنامه های نفتی، مسیر را هموار کرد. اما مهمتر از آن، امضای قرارداد بود. کاری که اگرچه تا پیش از انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ انجام نشد، اما پیش از پایان کار دولت یعنی تیرماه در قالب انعقاد قرارداد با کنسرسیومی به رهبری توتال انجام گرفت تا توتال باز هم سدشکن تحریم شود.
افزایش تولید نفت ایران نیز سریعتر از حد ممکن صورت گرفت و هرچند بازارهای جهانی با افزایش عرضه و کاهش قیمت مواجه بود، اما ایران با پافشاری زنگنه، از طرح فریز نفتی، تا نزدیک شدن به مرز تولید ۴ میلیون بشکه نفت در روز مستثنی شد و نفت عرضه شده توسط ایران در بازارها به خوبی جذب شد بدون آنکه ایران به عنوان مقصر کاهش قیمت نفت شناخته شود.
وزارت نفت، مهمترین بهره بردار از برجام بود. هم تولید نفت ایران افزایش یافت، هم قدرت ایران در اوپک بازگشت، هم مسیر امضای قراردادهای جدید نفتی هموار شد و هم پروژه های نفت و گاز، بویژه در پارس جنوبی و میادین غرب کارون، به سامان رسید تا مسیر تکمیل آنها هموارتر شود. اما تمام این مسیرها ناتمام است. افزایش تولید نفت ایران هنوز به مرز زمانی که زنگنه در سال ۱۳۸۴ وزارت نفت را ترک کرد نرسیده است. پروژه های ناتمام فراوان است و صنعت نفت همچنان چشم انتظار سرمایه گذاران خارجی. در حوزه منابع انسانی نفت هم اگرچه بویژه در یک سال اخیر علیرغم تمام مخالفتها در بین برخی در دولت، قدمهای بزرگی برداشته شده، اما هنوز مسیرهای ناتمامی باقی مانده است.
زنگنه بهترین گزینه در شرایط کنونی برای نفت است که اگر مدیران جوان بیشتری به کار گیرد و زمینه جوانگرایی را بیش از پیش فراهم سازد، به مدد تجربه او در روزهای سخت و همت مدیران جوان، روزهای روشنتری در انتظار صنعت نفت خواهد بود.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵