کد مطلب: 67536
 
مدیر امور اوپک و روابط با مجامع انرژی وزارت نفت:
سیاست نفتی ایران تغییر نمی‌کند
 
تقریباً هر زمان به اجلاس اوپک نزدیک می‌شویم، تمامی دست‌اندرکاران و مسئولان امر، آن اجلاس را نشستی ویژه توصیف می‌کنند که از اهمیت خاصی برخوردار است و بلافاصله پس از آن، به این نتیجه می‌رسند که چندان هم "ویژه" نبوده است!
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۳ خرداد ۱۳۹۵ ساعت ۰۸:۱۱
تقریباً هر زمان به اجلاس اوپک نزدیک می‌شویم، تمامی دست‌اندرکاران و مسئولان امر، آن اجلاس را نشستی ویژه توصیف می‌کنند که از اهمیت خاصی برخوردار است و بلافاصله پس از آن، به این نتیجه می‌رسند که چندان هم "ویژه" نبوده است!
صد‌و‌شصت‌ونهمين اجلاس اوپك نیز همانند سایر نشست‌ها از این قاعده مستثنی نیست. هرچند کارشناسان اهمیت آن را به انتخاب دبیرکل جدید می‌دانند. شاید هم این نشست از آن رو اهمیت دارد که نخستین اجلاس اوپک است که بدون حضور علی النعیمی برگزار می‌شود. آیا خالد الفالح، وزیر انرژی، صنعت و منابع معدنی عربستان، در نخستین حضور خود، سیاست‌های جدیدی را ارایه خواهد کرد؟ آیا در این نشست، اعضای اوپک به نظام سهمیه‌بندی بازمی‌گردند؟
آیا بازگشت ایران به بازارهای جهانی، سمت و سوی سیاست‌های اوپک را تغییر خواهد داد؟ بسیاری از تحلیگران داخلی و خارجی بر این باورند که پیش‌بینی این نشست چندان دشوار نخواهد بود و تولیدکنندگان اوپک به هیچ نتیجه‌ای در زمینه بازگشت نظام سهمیه بندی و کاهش تولید نمی‌رسند!
این پرسش‌ها و شرایط فعلی بازار نفت، ما را بر آن داشت تا گپی کوتاه با دکتر مهدی عسلی، مدیر امور اوپک و روابط با مجامع انرژی وزارت نفت داشته باشیم. دکتر عسلی در گفت و گو با نکونیوز می گوید سیاست نفتی ایران تغییر نمی کند.
********************************
از مهم‌ترین مساله نفتی روز آغاز می‌کنیم. اجلاس اوپک و احتمالاً بحث در خصوص دستیابی ایران به صادرات ۲ میلیون و ۲۰۰ بشکه‌ای در روز! اکنون ایران به وضوح بازگشتی موفق به بازارهای جهانی داشته و مصصم است در این زمینه تا آخر راه برود. برخی کارشناسان احتمال می‌دهند با این بازگشت پیروزمندانه و رسیدن تقریبی به سقف تولید و صادرات پیش از تحریم‌ها، ایران دیگر با فریز نفتی مخالفت نکند. سیاست ایران در این زمینه چیست؟ آیا همچنان تأکید بر مخالفت است؟
با پرسش خوبی آغاز کردید. طرح انجماد افزایش تولید یا همان "فریز نفتی"، که اوایل سال میلادی جاری و در شرایط سقوط قیمت‌های نفت به ابتکار چند کشور (اوپک و غیراوپک) مطرح و مورد توافق اولیه قرار گرفت، در مرحله عمل، عملاً با شکست مواجه شد.
اما نکته‌ای که باید به آن دقت کرد، این است که این طرح به هیچ‌وجه از سوی اوپک (یعنی یک سازمان رسمی) مطرح نشده و نباید آنرا با طرح‌های رسمی این سازمان که برای تثبیت بازار نفت ارایه می‌کند، اشتباه گرفت. هم‌اکنون با بهبود شرایط بازار نفت و افزایش نسبی قیمت‌ها و الزام به حضور ایران در این طرح، به نظر می‌آید که طرح مورد نظر کنار گذاشته و لزومی به بحث در مورد آن نیست. هر چند که ممکن است در آینده و در صورت سقوط مجدد بهای نفت، دوباره مطرح شود.
همان‌طور که متذکر شدید، ایران همیشه بر سیاست خود مبنی بر افزایش تولید نفت پس از لغو تحریم‌ها تا رسیدن به شرایط مطلوب، پای فشرده است. اکنون مساله این است که آیا تنها رسیدن به سطح قبل از تحریم‌ها، می‌تواند ارضاکننده باشد؟! در حال حاضر، سطح تولید اوپک و نیز تولید کل نفت در دنیا، تغییر کرده و با توجه به این شرایط، هدف کوتاه‌مدت تولید نفت ایران می‌تواند تا ۵/۴ میلیون بشکه در روز برسد. این در شرایطی است که اگر ایران را با عراق و شرایط آن کشور و میزان تولید نفتش پس از تحریم‌ها بسنجیم، سقف تولید ایران می‌تواند حتی به بالای ۵ میلیون بشکه در روز برسد.
با این تفاسیر، به نظر شما، بهترین تصمیم در این شرایط برای اوپک چه تصمیمی می‌تواند باشد؟
شاید بتوان گفت، بهترین تصمیم اوپک در این شرایط، محدود ساختن سقف تولید اعضا در حد تقاضا باشد. البته این مساله نیز باید با پذیرش حق ایران برای افزایش تدریجی تولید خود به سطح قبل از اعمال تحریم‌ها همراه باشد. این شاید تنها تصمیم عاقلانه‌ای باشد که همزمان قادر خواهد بود هم به روند صعودی بهای نفت صدمه‌ای وارد نیاورد و هم ثبات بازار را تا اندازه‌ای تضمین و ایران را برای همکاری‌های بعدی، تشویق کند.
به نظر شما، آیا سیاست‌های عربستان با آمدن وزیر نفت جدید این کشور، تغییری خواهد کرد و مهم‌تر آن که، در روابط آن کشور با ایران، تغییری حاصل خواهد شد؟
بعید به نظر می‌رسد، تغییر سیاست‌ها با تغییر شخصیت‌ها همراه باشد! قاعدتاً عربستان هم مانند اکثر کشورها، سیاست‌های غالب خود را به وزیرانش در هر سطحی، دیکته خواهد کرد. این قاعده بازی است. به هرحال، عربستان تلاش دارد تا برای دفاع از سهم بازار خود، به هر طریقی، تولیدکنندگان نفت غیرمتعارف (شیل‌اویل) را از صحنه بازی خارج کند. این استراتژی از ابتدا به رغم مخالفت برخی از اعضای سازمان، تلاش داشت تا اجازه تسلط کامل کشورهای غیرعضو را به بازارهای جهانی نفت ندهد و البته تا حدی هم از نظر خودشان موفق بود.
البته درست است که تولید شیل‌اویل‌ها به واسطه هزینه بالا با مشکل روبرو و و میزان آن کمتر شده، ولی این سیاست عملاً به نتیجه دلخواه خود که در واقع، خروج تمامی نفت‌های غیرمتعارف از بازار بود، نشد. البته بخش مهمی از آن‌ها در حال خروج از بازار هستند و میزان سرمایه‌گذاری‌های‌شان کاهش یافته است.
به هر روی، به نظر نمی‌رسد در این سطوح قیمتی (کمتر از ۶۰ دلار هر بشکه)، تولید شیل‌اویل‌ها افزایش چندانی پیدا کند. هرچند که روند صعودی نفت هم تداوم خود را حفظ کرده است.
به عنوان آخرین پرسش، فکر می‌کنید بحث دبیرکلی در این اجلاس به کجا ختم شود؟
همان‌طور که می‌دانید برای این بحث، نیاز به اجماع کامل اعضا وجود دارد و به رغم آن که تقریباً بیشتر اعضا، نمایندگان خود را معرفی کرده‌اند، اما چون اجماع در این مورد به ویژه میان عربستان و ایران بسیار سخت است، احتمالاً مانند دفعات گذشته، احتمال انتخاب این سمت از میان کشورهای دیگر، بیشتر است.
گفت و گو : سهیلا زمانی
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵