کد مطلب: 81041
 
وقتی از داخل به "دشمنان" سوژه می دهیم
حمیدرضا شکوهی
 
رقابتهای سیاسی در اغلب کشورهای جهان، در جایی که پای منافع ملی به میان بیاید، جای خود را به تعامل می دهد. کمتر در جهان شاهد بوده ایم که جناح های سیاسی، برای متهم کردن یکدیگر در حوزه های مختلف اقتصادی و سیاسی به گونه ای عمل کنند که کشورهای دیگر – رقبا یا دشمنان – از آن دستاویزی برای تحت فشار قرار دادن آن کشور در حوزه های سیاسی یا اقتصادی بسازند.
تاریخ انتشار : يکشنبه ۱ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۲۰:۱۵
رقابتهای سیاسی در اغلب کشورهای جهان، در جایی که پای منافع ملی به میان بیاید، جای خود را به تعامل می دهد. کمتر در جهان شاهد بوده ایم که جناح های سیاسی، برای متهم کردن یکدیگر در حوزه های مختلف اقتصادی و سیاسی به گونه ای عمل کنند که کشورهای دیگر – رقبا یا دشمنان – از آن دستاویزی برای تحت فشار قرار دادن آن کشور در حوزه های سیاسی یا اقتصادی بسازند. وضعیت فعلی آمریکا را هم به دلیل ظهور فردی همچون دونالد ترامپ که کلیشه های سیاسی رایج را در دنیا شکسته، تنها می توان یک استثنا دانست. چراکه در سالهای گذشته همواره رقابتهای سیاسی بین دو حزب جمهوریخواه و دموکرات، پس از انتخابات ریاست جمهوری، به تعامل یا حداقل به رقابت – و نه دشمنی - منجر می شد. اما از یک دهه پیش در کشور ما، یک دوقطبی خطرناک ایجاد شد که برخی هم همواره آن را تقویت کرده اند. برخی زمان ظهور این دوقطبی را سال ۸۸ می دانند درحالیکه رقابتهای انتخاباتی سال ۸۴ بود که این دوقطبی را در کشور رقم زد و شکافی ایجاد کرد که روز به روز تقویت شده است.
این رقابتهای سیاسی را از این جهت می توان به شکاف سیاسی تعبیر کرد که دیگر مرزی برای رقابت و حتی دشمنی با جناح مقابل قائل نیست و برای تحت فشار قرار دادن رقیب سیاسی، حتی به جنبه های تخریب کننده بین المللی مسایل نیز توجه نمی کند. مصادیق این عملکرد را در سالهای اخیر توسط گروهی که آنها را به نام دلواپسان می شناسیم بارها دیده ایم. مهمترین آن، فاش شدن محتوای جلسه محرمانه محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه کشورمان با اعضای کمیسیون امنیت ملی مجلس توسط آقای کریمی قدوسی بود که فشارهای فراوانی به تیم مذاکره کننده ایران در مذاکرات بعدی وارد کرد؛ موضوعی که وزیر امور خارجه هم به صراحت آن را بیان کرده بود.
در حوزه اقتصاد هم چنین برخوردهایی را شاهد بوده ایم. فاش شدن برخی جنبه های محرمانه پرونده کرسنت که طرح آن توسط رسانه های ایرانی به سود کشور نیست و کدهایی در اختیار کشورهای دیگر قرار داد یکی از این برخوردهای سیاسی در داخل بود که عواقب اقتصادی برای کشور خواهد داشت. نمونه دیگر یا بهتر بگوییم، آخرین نمونه که هفته گذشته رخ داد، بازی کردن رسانه های منتقد دولت در ایران در زمین طراحی شده توسط شرکت توتال بود که طی روزهای اخیر شاهد آن بوده ایم. وقتی مدیرعامل توتال اعلام کرد که توتال برای همکاری با ایران در انتظار تصمیم ترامپ در مورد ایران است، بیش از آنکه سخن او مورد توجه رسانه های فرانسوی و آمریکایی قرار بگیرد، مورد توجه رسانه های منتقد دولت در ایران قرار گرفت. توتال تفاهمنامه اولیه را برای توسعه فاز ۱۱ پارس جنوبی امضا کرده، توسعه این فاز را رسما در برنامه های سال ۲۰۱۷ خود در خاورمیانه اعلام کرده و مهمتر از همه اینکه متعلق به قاره اروپا است که به گفته موگرینی مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، شرکتهای اروپایی، برای تعامل با ایران مشمول تصمیمات آمریکا نیستند بلکه برجام به عنوان سندی معتبر، سرلوحه تعاملات آنها با ایران باید باشد. در چنین شرایطی، مدیر توتال تنها خواسته وزن خود را از لحاظ مالی در مذاکرات آتی با ایران بالا ببرد چراکه رسانه های داخلی منتقد دولت، میدان بازی را به گونه ای شکل دادند که دولت و حامیان آن واکنش نشان دهند؛ گویی آمدن یا نیامدن توتال، بازی مرگ و زندگی برای ایران است.
چنین شرایطی را در مورد قراردادهای خرید هواپیما نیز شاهد بودیم. موضع گیری هایی که حاصل رقابتهای سیاسی داخلی است اما تاثیرات منفی آن بر منافع ملی، بسیار ناگوار است. گاه این اقدامات در بازیهای رسانه ای و سیاسی منحصر می ماند – که البته تاثیرات منفی آن ذکر شد - و گاه به مرحله عمل می رسد که تاثیرات آن به مراتب ناگوارتر است؛ همانند حمله به کنسولگری و سفارت عربستان در مشهد و تهران یا چند سال پیش حمله به سفارت انگلیس در تهران.
البته حساب نقدهای تخصصی و منصفانه، با فضاسازی های رسانه ای و جنجال آفرینی جداست. ای کاش برای رقابتهای سیاسی، مرزی قائل بودیم و حداقل منافع ملی را در مقابل کشورهای دیگری که آنها را دشمن می دانیم، بیش از اینها محترم می شمردیم.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵