کد مطلب: 103207
 
جدال نابرابر اروپا با آمریکا برای مقابله با تحریم ایران
سناریوهای ایران و اروپا در مقابل تحریم چیست؟
 
در شرایطی که اتحادیه اروپا در صدد حفظ برجام به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای سیاسی و دیپلماتیک قاره سبز در جامعه جهانی است، شرکتهای اروپایی بدون توجه به تلاش اتحادیه اروپا یکی یکی در حال کاهش یا قطع روابط خود با ایران هستند تا روزهای دشوار تحریم، اندک اندک فرا برسد.
تاریخ انتشار : پنجشنبه ۱۷ خرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۰۸
در شرایطی که اتحادیه اروپا در صدد حفظ برجام به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای سیاسی و دیپلماتیک قاره سبز در جامعه جهانی است، شرکتهای اروپایی بدون توجه به تلاش اتحادیه اروپا یکی یکی در حال کاهش یا قطع روابط خود با ایران هستند تا روزهای دشوار تحریم، اندک اندک فرا برسد.
به گزارش نکونیوز، در تازه ترین اقدام، وزرای خارجه و اقتصاد انگلیس، فرانسه و آلمان در نامه ای خطاب به استیو منوچین، وزیر خزانه داری آمریکا و مایک پمپئو، وزیر خارجه این کشور در ۱۴ خرداد خواستار معافیت از تحریم های آمریکا در تجارت با ایران شدند. نامه ای که دیروز منتشر شد. اروپایی‌ها در این نامه خواسته‌اند که آمریکا شرکت‌های اروپایی را از تحریم‌ها معاف و به طور عمومی اعلام کند که حوزه‌هایی مثل انرژی، دارو، خودروسازی و صنعت هواپیمایی غیرنظامی، شامل تحریم‌ها نمی‌شوند. آنها همچنین به طور مشخص خواستار آن شده‌اند که مسیر تبادلات مالی با ایران، به ویژه با بانک مرکزی جمهوری اسلامی، از دایره تحریم‌ها خارج شود.
اتحادیه اروپا روز چهارشنبه در حمایت از اجرای توافق هسته‌ای با ایران، قانون مسدودسازی تحریم‌های آمریکا را بروزرسانی کرد تا از این پس، کلیه تحریم های ثانویه این کشور علیه ایران را شامل شود. قانون مسدودسازی تحریم‌های آمریکا (Blocking Statute) نخستین بار در سال ۱۹۹۶ برای مقابله اروپا با گروهی از تحریم‌ها علیه کوبا، ایران و لیبی تدوین شد و واشنگتن را ناچار به عقب نشینی کرد. این قانون هم‌اکنون با اصلاحیه صورت گرفته‌، تحریم‌های ثانویه آمریکا علیه ایران را شامل می‌شود. اجرای این قانون، شرکت ها را از پیروی از تحریم های خارجی منع می کند و اتحادیه اروپا به موجب آن، احکام جریمه احتمالی برای کسب و کارهای اروپایی که با ایران همکاری می کنند را به رسمیت نخواهد شناخت. کمیسیون اروپا روز چهارشنبه همچنین دستورالعمل‌های بانک سرمایه‌گذاری اروپا را با هدف ترغیب این بانک به همکاری با ایران تغییر داد. با این وجود، تصمیم نهایی برای کار در ایران بر عهده هیات مدیره این بانک گذاشته شده که متشکل از وزیران داریی ۲۸ کشور عضو اتحادیه اروپا است. در صورت عدم اعتراض شورا و پارلمان اروپا به این مصوبه‌ها طی دو ماه آینده، قوانین مذکور حداکثر تا ابتدای ماه اوت (۱۰ مرداد) که موعد بازگشت موج نخست تحریم‌های آمریکا است، اجرایی خواهد شد.
اما به موازات اقدامات
اما از سوی دیگر برای توسعه میادین نفت و گاز کشور هم هیچ اقدام جدی توسط وزارت نفت صورت نگرفته و در شرایطی که امیدی به بازگشت شرکتهای غربی به ایران حداقل تا پایان دولت ترامپ نیست، تلف کردن وقت برای توسعه میادین غرب کارون، فاز ۱۱ پارس جنوبی، لایه نفتی پارس جنوبی، میادینی همچون منصوری و فرزاد، قابل توجیه نیست
اقتصادی اروپا برای مقابله با تحریم ایران، آنچه در ایران انجام شد حرکتی در جهت نشان دادن جدیت ایران برای خروج از برجام در صورت عدم تحقق وعده های اروپا و عدم دسترسی ایران به دستاوردهای برجام بود. پس از دستور مقام معظم رهبری به سازمان انرژی اتمی برای تولید ۱۹۰ هزار سو، علی اکبر صالحی رییس این سازمان چهارشنبه شب اعلام کرد که مقدمات این کار فراهم شده و ایران ظرف مدت ده ماه به این میزان می رسد. البته این اقدام ایران به معنای خروج از برجام نیست اما مقدمات خروج از برجام را فراهم می سازد و می تواند هشداری جدی برای غرب باشد که ایران در هر حالتی در برجام نخواهد ماند.
این درحالیست که به نظر می رسد اتحادیه اروپا از تمام ظرفیتهای خود برای حفظ برجام استفاده کرده و آنچه در مورد قوانین جدید برای حفظ برجام لازم بوده انجام داده است. اما موضوع مهم اینجاست که شرکتهای اروپایی به دلیل منافع اقتصادی خود در آمریکا، نمی توانند ریسک معامله با ایران یا سرمایه گذاری در این کشور را بپذیرند. این امر در حوزه انرژی هم صادق است. به گونه ای که پس از اعلام غیررسمی خروج توتال از فاز ۱۱ میدان گازی پارس جنوبی به عنوان تنها فاز بلاتکلیف و توسعه نیافته این میدان گازی، نه تنها به جز پرگس که یک کنسرسیوم بین المللی است، سایر شرکتهای غربی برای حضور در بخش انرژی ایران قدم پیش نگذاشتند بلکه شرکتهای دیگر همچون پرتامینا اندونزی هم قرار بود اردیبهشت ماه قرارداد توسعه میدان منصوری را با ایران نهایی کند، از حضور در ایران انصراف دادند. حتی لوک اویل روسیه، از حضور در ایران انصراف داد و اغلب شرکتها و پالایشگاههای نفتی خریدار نفت ایران، از ژاپن گرفته تا یونان و اسپانیا در صدد جایگزین کردن نفت ایران با نفت تولیدی توسط کشورهای دیگر تولیدکننده نفت اوپک هستند. ضمن اینکه نامه آمریکا به اوپک برای درخواست افزایش تولید این سازمان که با هدف جبران کاهش تولید و صادرات احتمالی نفت ایران صورت گرفته نیز گامی در جهت قدرتمند کردن حلقه تحریم نفتی ایران و رفع نگرانی شرکتهای غربی خریدار نفت ایران است که با خیال راحتی بدون نگرانی از افزایش قیمت نفت، نفت ایران را با نفت کشورهایی همچون عربستان جایگزین کنند.
در چنین شرایطی استراتژی نفتی ایران چیست؟ به نظر می رسد ایران همچنان به دنبال تداوم تولید نفت و صادرات آن است و پیش از آنکه شرکتی برای خرید نفت ایران انصراف ندهد، به فعالیت خود ادامه می دهد. اما در عین حال ارائه تخفیف به خریداران نفت ایران و حتی در نظر گرفتن شرایطی همچون انتقال نفت به کشورهای مقصد بدون دریافت کرایه حمل – کاری که در مورد صادرات نفت به هند صورت گرفته – راهکارهای ایران برای حفظ جذابیت خرید نفت از ایران محسوب می شود. هرچند با شتابی که انصراف شرکتهای خارجی از حضور در ایران یا معامله با ایران به خود گرفته، بعید به نظر می رسد این امتیازات نیز کارساز باشد و به زودی شاهد دشوارتر شرایط خواهیم بود.
اما از سوی دیگر برای توسعه میادین نفت و گاز کشور هم هیچ اقدام جدی توسط وزارت نفت صورت نگرفته و در شرایطی که امیدی به بازگشت شرکتهای غربی به ایران حداقل تا پایان دولت ترامپ نیست، تلف کردن وقت برای توسعه میادین غرب کارون، فاز ۱۱ پارس جنوبی، لایه نفتی پارس جنوبی، میادینی همچون منصوری و فرزاد، قابل توجیه نیست.
اگرچه اتحادیه اروپا برای معاف کردن شرکتهای غربی از تحریم آمریکا بر ضد ایران هر آنچه توانسته انجام داده، اما شرکتهای اروپایی و حتی سایر شرکتهای جهان حاضر به پذیرش ریسک معامله با ایران یا سرمایه گذاری در ایران نیستند و این بدین معناست که ایران بویژه در حوزه انرژی باید راهکارهای تازه ای اتخاذ کند. اما سکوت مسئولان در شرایط فعلی نشان می دهد آنها سناریویی برای حالت جدید ندارند و در این میان هزینه های تلف کردن وقت برای توسعه میادین میادین، روز به روز بیشتر می شود.
Share/Save/Bookmark


نام :
نام خانوادگی:
آدرس ايميل :
نام کاربری :
کلمه عبور:

نفت برنت

۶۳.۷

نفت خام وست تگزاس ( $/ بشکه )

۶۰.۱۲

نفت خام اوپک

۶۱.۵۲

گاز طبیعی- نایمکس Mbtu/$

۳.۱۳

طلا (دلار/ اونس )

۱۲۷۸.۹

سنگ آهن- دلار/تن

۶۲.۷۴

مس- دلار/پوند

۳.۱۵