نکونیوز - پایگاه تحلیلی خبری نفت ، انرژی و اقتصاد 30 فروردين 1394 ساعت 14:38 http://neconews.com/vdcjvhex.uqeivzsffu.html -------------------------------------------------- عنوان : هراس از بازگشت پوپوليسم بر اسب يارانه حميدرضا شكوهي -------------------------------------------------- از زماني كه دولت كنوني كار خود را آغاز كرد اعطاي يارانه نقدي به مردم كه ميراث دولت گذشته بود به عنوان يك معضل بزرگ گريبان دولت را فشرد. متن : از زماني كه دولت كنوني كار خود را آغاز كرد اعطاي يارانه نقدي به مردم كه ميراث دولت گذشته بود به عنوان يك معضل بزرگ گريبان دولت را فشرد. شايد دولتمردان خوشبين بودند كه با درخواست از مردم براي انصراف از دريافت يارانه، تعداد زيادي انصراف مي دهند و اين مشكل كه هر ماه بخش اعظم بودجه موردنياز دولت را مي بلعد و نه تنها بازده اقتصادي مفيدي ندارد، بلكه به نقدينگي هم دامن مي زند حل مي شود. اما مشكل اينجا بود كه مردم به دليل عملكرد سوء دولت قبل دچار بدبيني و بي اعتمادي شده بودند. همه به ياد داريم كه در دولت قبل، هر بار گفته مي شد نرخ ارز و طلا تثبيت مي شود، ناگهان رشد افسارگسيخته را تجربه مي كرد و هرگاه جابجايي يك مسوول تكذيب مي شد، آن فرد حتما تغيير مي كرد و موارد مشابه فراواني كه مردم را نسبت به وعده ها و گفته های دولتمردان بدبين كرده بود. به همين دليل عدم انصراف تعداد زيادي از يارانه بگيران خيلي هم عجيب نبود. حالا دولت با معضل بزرگي مواجه شده كه صداي وزير نفت را هم بلند كرده است. وزارت نفت يا همان شركت نفت كه در يكصد سال گذشته، نماد ثروت و رفاه در كشور بوده و مديران و كاركنان آن وجهه متفاوتي از ساير مديران و كاركنان داشتند، اكنون به دليل پرداخت روزانه ۱۲۵ ميليارد تومان از منابع خود به دولت براي تامين يارانه نقدي، عملا زمينگير شده تا نوستالژي رفاه در نفت هم رنگ ببازد. دولت احمدي نژاد نه تنها نتوانست پول نفت را سر سفره هاي مردم بياورد بلكه از ميراث آن دولت، پول نفت، هم از سفره هاي مردم رخت بربست و هم از خود نفت! اما اكنون چه بايد كرد؟ آيا بايد منتظر ماند و روند زوال منابع مالي كشور را كه با تقسيم شدن به سهم هاي ۴۵ هزار توماني عملا هدر مي رود نگريست؟ طبيعتا پاسخ منفي است. شاید قطع يارانه نقدي، راهكار مناسبي نباشد و مي توان تدبیری اندیشید تا تعداد كمتري از جمعيت كشور، يارانه نقدي هم دريافت كنند. اما اين حجم وسيع يارانه، مشكلات اقتصادي كشور را دوچندان كرده است. صرفنظر از پيچيدگي هاي اقتصادي تغيير روند پرداخت يارانه كه لاينحل به نظر نمي رسد، گويي هراس از بازگشت پوپوليسم در قالب انتخابات مجلس و انتخابات رياست جمهوري با شعار افزايش يارانه نقدي موجب تامل بيشتر دولتمردان براي تغيير در روند كنوني شده است. فراموش نكرده ايم كه محمود احمدي نژاد در آخرين ماههاي رياست جمهوري خود وعده پنج برابر شدن يارانه نقدي را داد و چندان غيرمنتظره نخواهد بود كه فرد يا افرادي از همان طيف، سوار بر همين موج شوند تا راي مردم را كسب كنند. اين امر بر دشواري وظيفه دولت براي جراحي يارانه اي مي افزايد اما با اين حال، هيچكدام از مسايل فوق نمي تواند توجيه مناسبي براي خرد شدن منابع مالي كشور به ذراتي باشد كه در صورت تجميع، مي تواند نقش مهمي در تقويت اقتصاد و توليد كشور و همچنين اشتغالزايي و رونق اقتصادي داشته باشد. يارانه ها اگرچه همچون بلايي گريبانگير وزارت نفت شده و وزير نفت را به انتقاد واداشته، اما آثار منفي آن صرفا نفت را درگير نكرده و مجموعه اقتصاد كشور همچنان تحت الشعاع پيامدهاي اين تصميم خلق الساعه است. دولت پيش از آنكه فرصت را بيش از اين از دست بدهد لازم است تصميمي قاطع و با در نظر گرفتن همه جوانب در اين باره اتخاذ كند تا اقتصاد نيمه جان كشور نفسي تازه كند. نگراني از بازگشت پوپوليسم سوار بر اسب يارانه ها را هم نمي توان به طور كامل رفع كرد؛ همانگونه كه در برخي كشورهاي اروپايي هم پوپوليسم با رنگ و لعاب ديگري وارد عرصه سياست شده است. پس تصميم نهايي درباره يارانه ها را بايد به دور از نگراني هاي حاصل از بازگشت پوپوليسم اتخاذ كرد. وقتي وضعيت اقتصاد به سامان شد و مردم اين تغيير مثبت را احساس كردند، خطر بازگشت پوپوليسم هم كمرنگ مي شود.