نکونیوز - پایگاه تحلیلی خبری نفت ، انرژی و اقتصاد 4 دی 1397 ساعت 19:19 http://neconews.com/vdciwvazvt1au32.cbct.html -------------------------------------------------- عنوان : شرط موفقیت مدیرعامل پتروشیمی -------------------------------------------------- پتروشیمی در دوران دوم وزارت زنگنه هرگز موفقیت های دور اول را تجربه نکرد. امروز که اهمیت این صنعت برای برونرفت از مشکلات ارزی کشور برای همه مشخص شده است باید دید قفل اصلی بر در توسعه این صنعت کجاست. متن : احسان نجابت چهارمین معاون وزیر در امور پتروشیمی در ۶ سال سپری شده از دور جدید وزارت زنگنه در وزارت نفت در حالی منصوب شد که به نظر می رسد اصولا در نگاه او، شرکت ملی صنایع پتروشیمی از جایگاه موثری در صنعت پتروشیمی برخوردار نیست. جالب است که وزیر محترم نفت در حکم انتصاب هر چهار معاون خود، تحقق جهش دوم توسعه صنعت پتروشیمی را خواستار شده است که خود بهترین دلیل برای عدم تحقق این مهم تاکنون بوده است. پس از انتصاب خانم شاهدایی به جای آقای شعری مقدم به مدیریت شرکت ملی صنایع پتروشیمی در یادداشتی با عنوان چرخه معیوب مدیرکشی در اسفندماه ۹۴ یادآور شدم که: مدیری پرتجربه و اهل مسامحه رفت و مدیری میانسال، پرانرژی و خلاق آمد. توانمندی رفت و پرتوانی آمد. شعری مقدمی که از مدیران کاربلد صنعت بود رفت، شاهدائی که از ذخیره های تحصیل کرده، پرتلاش و پرانگیزه صنعت است آمد. از پروژه کربن بلک اهواز سوابقش را بخاطر دارم تا این اواخر که چنان پله های ترقی را پیمود که توجهات بسیاری را به خود جلب کرد. اینها همه مدیران توانمندی هستند حتی برخی از گذشتگان هم چنین بودند. اما اینبار مساله بودن یا نبودن نیست. مساله نظام معیوب توسعه در صنعت پتروشیمی است. نظامی که شرکت ملی صنایع پتروشیمی تنها یکی از اجزا آن است و متاسفانه هم اکنون به قدری از نظر جایگاه تضعیف شده است که اصولا اصلاح نظام توسعه صنعت پتروشیمی در حدود اختیارات و امکانات آن نیست. بنابراین چه یک بانوی باهوش و پرکار و چه یک مدیر کهنه کار و شناخته شده، بعید است بدون اهتمام جدی وزیر نفت و دولت، گره ای از مشکلات این صنعت باز شود. امروز هم پس از گذشت حدود سه سال از این تاریخ و آمد و رفت دو مدیر دیگر بر این مسند بازهم باید همان جملات را بدون کم و اضافه تکرار کرد. نظام توسعه صنعت پتروشیمی معیوب است و بی توجهی وزیر نفت به این صنعت و عدم تفویض اختیار به دیگران باعث شده اقدام جدی نیز برای بهبود آن انجام نشود. مدیری کاربلد، بانویی جویای نام، سیاستمداری صنعتی آمدند و رفتند و گره خاصی از صنعت باز نشد و اینبار نیز نوبت به یک مدیر اجرائی با سوابق درخور توجه پروژه ای رسیده است. سوال اینست که ایا عدم تحقق آنچه زنگنه جهش دوم توسعه صنعت پتروشیمی می نامد مدیرعامل پتروشیمی است که در ۶ سال ۴ مدیر برای آن در نظر گرفته شده است؟ چرا نه تنها جهشی در توسعه صنعت پتروشیمی ایجاد نشده بلکه حتی شتاب رشد نیز مثبت نشده است و این مهم نه در پیش از برجام, نه در زمان اجرائی شدن برجام و نه بعد از خروج امریکا از برجام عملا حاصل نشد. نه سرمایه گذاری پرسروصدای باسف جدی شد، نه آمدن شل و نه حتی کنسرسیوم چینی! به هرحال به نظر می رسد مدیرعامل جدید این شرکت در تلاش است تا شاید بتواند تاثیری مثبت بر روند بهبود این نظام معیوب ایجاد کند. ظاهرا مطابق سخنرانی ایشان در این راستا چهار راهبرد در دستور کار قرار گرفته است : گام اول باید نقشه راه توسعه صنعت پتروشیمی تدوین شود، در گام بعدی نقشNPC دراین فرایند باز تعریف گردد و در مرحله سوم طرح های در دست اجرا را به سرانجام برسانیم تا این جهش تکمیل شود. معاون وزیر نفت چهارمین گام را بحث انرژی سازمانی مطرح کرد و گفت: باید سطح انرژی و انگیزه در بدنه NPC را بالا برد. ایشان در ادامه ظرفیت کنونی نصب شده را ۶۴ میلیون تن و ظرفیت هدفگذاری شده و مطلوب برای سال ۱۴۰۰ را ۸۰ میلیون تن تولید محصولات اعلام نموده است. درحالیکه برنامه تفصیلی توسعه صنعت پتروشیمی در قالب برنامه ششم توسعه تدوین شده و در سند این برنامه به صراحت ظرفیت صنعت پتروشیمی ۱۰۰ میلیون تن ذکر شده است و در سند چشم انداز بیست ساله کشور در ۱۴۰۴ ایران باید بزرگترین تولید کننده محصولات پتروشیمی در خاورمیانه باشد، اینکه عدد ۸۰ میلیون تن چگونه هدف گذاری شده است در جای خود جالب توجه است. از سوی دیگر باتوجه به محدودیت های بین المللی و داخلی موجود و در نبود قانون مشخصی برای شرح وظایف و اختیارات شرکت ملی صنایع پتروشیمی و فضای پرابهام کسب و کار موجود دقیقا به چه طرقی طرح های در دست اجرا قرار است توسط ایشان به سرانجام برسند؟ از سوی دیگر چه زیباست اگر مدیرعامل جدید و توانمند این شرکت نسبت به انتشار برنامه مدیریتی ارائه شده توسط ایشان به وزیر محترم نفت اقدام نمایند تا هم صنعت پتروشیمی نسبت به برنامه ها و دیدگاه های ایشان اطلاعات کافی حاصل کند و هم در پایان دوران مسئولیت امکان سنجش میزان موفقیت ایشان فراهم گردد. باتوجه به زمان نه چندان زیاد باقی مانده از دولت و به منظور عدم اتلاف وقت، برای اثرگذاری موثر بر نظام توسعه صنعت پتروشیمی، اقدامات زیر بهتر است در دستور کار قرار گیرد: ۱. قانع کردن وزیر محترم نفت به اهمیت صنعت پتروشیمی و لزوم توجه جدی به توسعه این صنعت توسط ایشان یا تفویض اختیار به معاون وزیر در امور پتروشیمی برای اداره شرکت های در ید اختیار وزارتخانه (مانند هلدینگ خلیج فارس) و سیاستگذاری در حوزه پتروشیمی توسط او. ۲. مراجعه شود به مورد یک امروز معاون وزیر نفت در امور پتروشیمی صرفا مدیرعامل شرکت ملی صنایع پتروشیمی است که عملا مسلوب القدرت است و مسائل اصلی صنعت پتروشیمی یعنی توسعه و سیاستگذاری خوراک در بخش های دیگر وزارت نفت و عمدتا با لحاظ کردن منویات شخص وزیر انجام می پذیرد. بنابراین درخواست تحقق جهش دوم توسعه صنعت توسط وزیر از معاونان منصوب خود در امور پتروشیمی حتما انتظار نادرستی است و در صورت ادامه وضع موجود تنها کسی که در برابر آن مسوول است شخص وزیر نفت است که اختیارات را در اتاق خود حبس کرده است. خلاصه کلام آنکه اگر جناب محمدی درصدد موفق شدن در عرصه مدیریتی جدید هستند، نه ۴ راهبرد بلکه صرفا یک اقدام برای موفقیت کافیست: جلب نظر وزیر محترم برای حمایت و توجه جدی به صنعت پتروشیمی. همانطور که شاید مادر موفقیت های چرچیل، راضی کردن امریکا برای ورود به جنگ جهانی دوم بود، شاید تنها ماموریت محمدی هم جلب نظر زنگنه برای اعطای اختیار به اوست. تجربه نشان داده است، اگر این مهم اتفاق افتد برنامه ها و الزامات مشخص است و اگر حاصل نشود هیچ برنامه ای موفق نخواهد شد.